- The Night Pirates -

วันนี้เหนื่อยๆ เลยไม่ได้เขียนบล็อคตามที่ได้ตั้งใจเอาไว้ พอดีซ่อมแสกนเนอร์เสร็จ ก็เลยแสกนภาพที่วาดในระยะนี้มาแปะเสียหน่อย ส่วนในอนาคตค่อยมาอัพแบบยาวๆ อีกที ช่วงนี้ใกล้สอบแล้วด้วย หึหึหึ...

ภาพนี้วาดหลังนั่งอ่านเคมีเรื่องแบบจำลองอะตอมของดอลตันแล้วเหนื่อย เลยมาวาด 55+ ความจริงเสื้อสูทตัวนี้เป็นลายน่ะนะ แต่ว่าสงสัยลงดินสออ่อนไป ทำให้ลายโดนลบไปหมดเลย... ตอนนี้ชักอยากลงสีภาพนี้ในคอมขึ้นมาตะหงิดๆ แต่ถึงจะลงก็ออกมาน่าเกลียดอยู่ดี ผมชอบลงมือมากกว่า

นี่คือตัวนกการเวก เป็นสัตว์ลายไทยตัวแรกเลยที่วาด ถึงจะออกมาผิดสัดส่วนนิดหน่อยก็ช่างเถอะนะ ครั้งแรกก็ลดหย่อนผ่อนเบาบ้าง ตอนนี้เพิ่งมาสังเกตว่า "ลายไทยมันช่างสุดยอด!!!" ดูจากลายเส้น ความละเอียดแล้ว ก็นึกตกใจ คนสมัยก่อนที่วาดลวดลายในแจกัน จาน ชาม เครื่องสังคโลก ต้องเก่งสุดๆ แน่ๆ แล้วยังพวกเสื้อผ้าไหมอีก นึกๆ ไปแล้วคนไทยก็เก่งกว่าที่คิดเยอะแฮะเนี่ย

การที่ภาพมันดูเปื้อนๆ ดำๆ หน่อย เพราะต้องปรับคอนทราสให้ลายเส้นมันเข้มขึ้น เพราะใช้ดินสอวาด ถ้าไม่ปรับจะมองลำบากมากๆ ตัวสีดำๆ ตรงขอบเลยตามมา แล้วบังเอิญวาดในกระดาษร้อยปอนด์ด้วย ภาพมันก็เลยไม่ค่อยเต็มนัก

นกการเวก
มีชื่อเรียกคล้ายๆ กันอยู่3 ชื่อ คือ การเวก การวิก และกรวิก นกการเวกนี้ ปกติจะอยู่ในเมฆบนท้องฟ้า แถมยังกินลมเป็นอาหารเสียอีก เสียงนกการเวกนี้ ไพเพราะเพราะพริ้ง ใครได้ฟังแล้วต้องนิยมชมชอบ จนเปรียบเทียบได้ว่า... แลเสียงนกการเวกนี้แม้เสือได้ยินปากคาบเนื้ออยู่ก็จะลืมกิน นกที่บินก็จะลืมบิน มาตรแม้ว่าปลาที่อยู่ในสายธารยังลืมว่ายน้ำ

ภาพ+ข้อมูลมาจากหนังสือ "เส้นสายลายไทย ชุดสัตว์หิมพานต์" โดย "เศรษมันตร์ กาญจนกุล"

ตัวที่สองนี้ เป็นผลงานชิ้นที่สองเองแหละ เพิ่งเสร็จวันนี้หมาดๆ เมื่อตอนประมาณ4 ทุ่ม หากสังเกตคลื่นข้างใต้ดีๆ จะพบว่ามันทั้งเบี้ยวและไม่โค้ง สาเหตุมาจากการไม่วอร์มมือก่อนวาด ทำไห้ภาพออกมาเป็นเช่นนี้แล แต่ถ้าสังเกตส่วนหัว และหาง ก็จะพบว่าเส้นมันเริ่มนิ่งและคมขึ้นหน่อย เหอๆ... นี่เป็นแค่สเก็ตช์เฉยๆ นะครับ ยังไม่ได้ตัดเส้นเลย แต่ถ้าตัดก็คงอีกนานแหละ เพราะใกล้สอบแล้ว

นี่คือตัวนาค
นาคเป็นลูกของนางกุทรุ มี1,000 ตัว เมื่อคราวทายปัญหาเรื่องม้าของพระอาทิตย์และนางวินตานั้น พวกพญานคลูกนางกัทรุได้กล่าวแก่นางว่าเป็นสิ่งไม่ดีเลย ในการที่มารดาจะให้ไปพ่นพิษแก่ม้าพระอาทิตย์ ซึ่งค่อนข้างจะไม่ยุติธรรม นางกุทรุโกรธพวกลูกๆ จึงสาปบุตรของนางว่า "โดยเหตุที่เจ้าทั้งหลาย ไม่ยอมทำตามคำสั่งของแม่ ขอให้ต่อไปในเบื้องหน้า เมื่อพระชนามชัยทำพิธีผลาญงู ก็ขอให้พระเพลิงจงเผาผลาญพวกเจ้าให้เป็นจุณทั้งสิ้น" เมื่อพวกลูกๆ โดนสาปก็กลัวไปทำตามคำสั่งแม่ ยกเว้นพญาเศษะ หรือพญาอนันตะพี่ใหญ่ที่ไม่ยอม และหนีไปบำเพ็ญตะบะอย่างเคร่งครัด จนขอพรพระพรหมให้ตัวเองเป็นผู้มีใจบุญอยู่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง พระพรหมก็ให้พรตามประสงค์ และขอให้พญาเศษะ ช่วยลงไปแยกแผ่นดินรองรับไว้มิให้กระเทือนหวั่นไหวดังที่เคยเป็นมาก่อน

ภาพ+ข้อมูลมาจาก "เส้นสายลายไทย ชุดสัตว์หิมพานต์" โดย "เศรษฐมันตร์ กาญจนกุล"